سلام بر شما دوستان عزیز

با سه عکس نجومی زیبا آپ کردم تا آخرین آژم در این وبلاگ زیبا و خاطره انگیز باشه

به هر حال اگه تو این مدت قولی دادم که بهش عمل نکردم من رو ببخشید

 و اگه مطلبی رو نا رسا و یا خسته کننده نوشتم از چشم نجوم نبینید و بدونید که اشکال از من بوده

اگه تا این جا به نجوم علاقه پیدا کردید و یا از ابتدا علاقه مند بودید به پیوندهای من مراجعه کنید

چون با تعدادی سایت خوب نجومی آشنا میشید

در آخر از همه ی کسانی که تا اینجا با من بودن تشکر می کنم

و برای همه ی شما آرزوی موفقیت می کنم.

هم چنین این نکته رو هم متذکر  میشم که من به چند دلیل این وبلاگ رو می بندم 

که یکی از مهم ترین دلایل اینه که به هدفم یعنی ترویج نجوم در میان عامه ی مردم بود نرسیدم

و در این مورد از همه ی شما معضرت میخوام

 

این وبلاگ تا اطلاع ثانوی(شاید هیچ وقت) به روز نخواهد شد

هنگامی که نیمه شب میرسد، یک آسمان تماشایی پدید می آید. یکی از این آسمانها ماه پیش در ساحل دریاچه سالدا در جنوب غربی ترکیه بود. در پانورامای آسمان شب بالا، درحالیکه نور ساختمانها در طول دریاچه نمایان هستند، صخره ها و ماسه ها پیش زمینه را پوشانده اند. به بالا نگاه کنید، ستاره های شکارچی در جلویتان قرار دارند، درحالیکه شباهنگ، درخشانترین ستاره آسمان، در سمت چپ شکارچی قرار دارد. در سمت راست شکارچی، فقط کمی بالاتر از افق، خوشه باز ستاره ای پروین قرار گرفته است. در طول طاق آسمان نوار مرکزی کهکشان راه شیری ما قرار دارد. در بالای مرکز، ستاره های کاستور و پولوکس نمایان هستند. دریاچه سالدا برای رنگ آبی اش که در تصویر بالا کمی قابل تشخیص است نسبتا مشهور است.

گرفته شده از سایت مجله ی نجوم

ببخشید که دیر به روز کردم
آخه خیلی سرم شلوغ بود
به هر حال تصمیم گرفتم که امروز با یک مطلب نجومی آپ کنم
این بار میخوام مختصرا راجع به تاریخ علم نجوم صحبت کنم:

نجوم ابتدا در دوران باستان یعنی حول و حوش 2 تا 3 هزار سال پیش در سرزمین های که اون موقع به لحاظ علمی سطح خوبی داشتن بررسی می شد
ین سرزمین ها که ظاهرا فقط پارس(ایران) و چین بودن با هم رقابت شدیدی داشتن که شواهد اینو نشون میده که پارسیان موفق تر بودن
به هر حال چند وقت بعد آسیای صقیر(ترکیه و یونان امروزی و یوگوسلاوی سابق)وارد کار شدن و پیشرفت خوبی کردن ولی این پیشرفت خیلی طولانی نبود و در قرون وسطی متوقف شد و در پارس و آسیای مرکزی و چین ادامه پیدا کرد ولی مسائلی از قبیل سلطه ی اعراب بر پارس و آتش زدن کتاب خانه ها بدست مهاجمان علم ستاره شناسی به حد مطلوب خودش نرسید
بعد از انقلاب صنعتی اروپا و بیدار شدن مردم اروپا دانشمننایی مثل گالیله و کپلر و نیوتون ستاره شناسی رو مورد تغییر و تحول زیادی قرار دادن و اون رو حقیقی تر کردن و این رو فهمیدن که زمین به دود خورشید می گرده و برعکسش غلته
تا این که در قرن بیستم آلبرت اینیشتین و هم کاهاش این ستاره شناسیی رو که من براتون تا حالا می گفتم رو به عرصه آوردن و فهمیدن که خورشید عضوی از کهکشان راه شیری و کهکشان راه شیری هم عضوی از کیهانه و حالا همر ادامه ی کار اونا بررسی میشه تا بفهمیم که کیهان به کجا تعلق داره!
تا بعد.....

امروز هم با یک مطلب جالب دیگه وبم رو آپ کردم 

امیدوارم خوشتون بیاد.     

یادتونه که تو مطلب قبلیمدر مورد اجرامی که داخل منظومه ی شمسی اند و ما کمتر به اونا اهمیت میدی گفتم؟

اول اون رو تکمیل می کنم:

 بعد از کمربند کوییپر تعداد بسیار زیادی سنگ و یخ قرار دارن که اندازه ی اوننا خیلی کوچکتر از سنگ ویخ های کمربند کوییپه 

مجموعه ی اونا "ابر هالوژن" نام داره.

خوب امروز یه مطلب دیگه هم می نویسم

در مورد همسایه های کهکشان راه شیریه:

وقتی که چند کهکشان در کنار هم دیگه حرکت کنند و از مرکز جهان دور شن یک خوشه ی کهکشانی رو تشکیل میدن

کهکشان ما یعنی کهکشان راه شیری هم با چند کهکشان دیگه یک خوشه ی کهکشانی رو تشکیل میدن که عبارت اند از:

مهم ترین اونا اسمش "کهکشان آندرومدا"ست که فاصلش با زمین مادو میلیون و دویست هزار سال نوریه وقطر اون صد و پنجاه هزار سال نوریه یعنی یک و نیم برابر کهکشان راه شیری وتعداد 400میلیارد ستاره داره که دو برابر کهکشان خودمونه.

"ابر ماژلانی بزرگ "از زمین 180 هزار سال نوری فاصله داره و اندازه ی قطرش 30 هزار سال نوریه.

"ابر ماژلانی کوچک" هم 210 هزار سال نوری از زمین فاصله داره وقطرش 20 هزار سال نوریه.

یکی دیگشون اسمش فرفره ست که از زمین3 میلیون سال نوری فاصله داره و قطرش 40 هزار سال نوریه.

و در نهایت یک کهکشان خیلی کوچیک که یک میلیون و صد و هشتاد هزار سال نوری از زمین فاصله داره و قطرش 15 هزار سال نوریه.

این کهکشان اسمی نداره و فقط در دسته بندی NGC

بهش میگن NGC6822

گرفته شده از سایت مجله ی نجوم

عیدتون مبارک

برای همتون سال خوبی رو آرزومندم.

به عنوان آخرین آپ سال مطالب جالبی رو نوشتم که امیدوارم خوشتون بیاد.

مطلبی که می خوام درمورش صحبت کنم درمورد اجرامیه که در منظومه ی خورشیدی قرار دارن ولی کمتر به اونا توجه میشه .  

بعد از سیاره ی نپتون کمربندی قرار داره که اجرامی از جنس سنگ و یخ اون رو تشکیل میدن. این کمربند    کمربند کوییپر" نام داره و مهم ترین اجراماون عبارت اند از :پولوتو  سدنا یو بیو۳۱۳ و کوائور. خب همون طور که فهمیدین پولوتو از دسته ی سیارات خارج شده البته هنوز روش بحثه. اخبارشو به شما خواهم داد

مطلب دیگه ای که باید در این مورد بگم اینه که دنباله دار ها که به اشتباه به اون ها ستاره ی دنباله دار میگن اجرامی اند که از کمربند کوییپر به طرف خورشید میان و و با ذوب شدن برفشون در پشت اونا دنباله ای درست میشه که درخشش بالایی دارن.                                                                                                      

هر 14 یا 15 سال حلقه های زحل از لبه دیده میشوند. واضح است که این حلقه های زیبا به تدریج باریک تر و دیدن آن ها، حتی با تلسکوپ های بزرگ، سخت تر می شود. اما این فرصت مناسبی برای رصد گذرهای چندگانه قمرهاست. در طول یک گذر، قمر که به وسیله نور خورشید روشن شده است و سایه آن بر سیاره دیده می شود. این تصویر هابل در 24 فوریه، یکی از تصاویری است که گذر قمرها را نشان می دهد. از چپ به راست، انسلادوس و سایه اش، دیون و سایه اش، تیتان، بزرگ ترین قمر، و قمر کوچک میماس قرار دارند. قطر استوایی زحل حدود 120000 کیلومتر است

        امروز هم میخوام برای شما مطلبی از نجوم بذارم تا شما رو بیشتر با دنیای نجوم آشنا کنم.

               اون چیزی که میخوام براتون بنویسم یک چیز کاملا پایه ای هست که متاسفانه خیلی ها حتی در این حد هم از کیهان اطلاع ندارن.

زمین که ما در منظومه ای به نام منظومه ی خورشیدی قرار داره. خورشید یک ستاست که به نسبت ستاره های  دیگه اندازه ی متوسطی داره. (زمین و همه ی اجرام منظومه ی شمسی به دور مهر(خورشید) میچرخن).          

مهر و حدودا 200000000000ستاره ی دیگه به دور مرکز کهکشان راه شیری (با سرعت250 کیلومتر بر ثایه در حال گردش اند. همین طور خود کهکشان راه شیری یک کهکشان با اندازه ی متوسط هست که به همراه چندین میلیارد کهکشان دیگه جهان ما رو تشکیل میدن.

کلا دانشمندان تعداد ستاره های کل جهان ما روده به توا بیست و پنج تا تخمین میزنن.

کمی به این اعداد توجه کنید.

تعجب آوره نه؟